Ekologia

Blog

Posted by admin On Grudzień - 10 - 2014

Sorpcja określa zdolność gleby do pochłaniania i zatrzymywania z zawiesin cząstek mineralnych i organicznych oraz mikroorganizmów, z roztworów — cząstek i jonów, a także gazów i pary wodnej. O właściwościach sorpcyjnych decyduje silnie rozdrobniona frakcja koloidowa, nazywana glebowym kompleksem sorpcyjnym. Dzięki właściwościom sorpcyjnym gleby składniki mineralne zwalniające się podczas wietrzenia są zatrzymywane przez nią. Gleby bogatsze w części koloidowe, wytworzone z iłów i glin oraz gleby próchniczne mogą zatrzymywać dużo tych składników, a tym samym gleby takie są zasobniejsze w przyswajalne składniki pokarmowe. Gleby gruboziarniste, o lżejszym składzie granulometrycznym mają słabo rozwinięty kompleks sorpcyjny. Gleby takie są ubogie w składniki pokarmowe, gdyż są one bardzo łatwo z nich wymywane. Z gleboznawczego punktu widzenia rozróżnia się następujące rodzaje sorpcji: fizyczną, mechaniczną, wymienną, chemiczną i biologiczną. Sorpcja fizyczna jest to zdolność do zatrzymywania na powierzchni bardzo drobnych części stałej fazy gleby: mikroorganizmów, cząstek różnych związków, pary wodnej, dwutlenku węgla, tlenu, azotu gazowego i innych. Wielkość sorpcji fizycznej w danej glebie uzależniona jest od wielkości powierzchni właściwej gleby. Dużą rolę w sorpcji fizycznej odgrywają koloidy, głównie z grupy minerałów ilastych.

Comments are closed.